63 dni Powstania Warszawskiego
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39
40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52
53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63

5 sierpnia 1944

5 sierpnia 1944. Sobota. Wschód słońca 5:18, zachód 20:37, średnia temperatura powietrza 16°C, słonecznie.

Po godzinie pierwszej w nocy alianci zrzucają broń i amunicję na cmentarz Żydowski i Powązkowski oraz w rejonie ul. Młynarskiej. Od godziny siódmej odziały SS szturmują Wolę. Chcą uwolnić dowódcę niemieckiego garnizonu gen. Stahela i gubernatora Fischera oraz odzyskać przelotówkę wschód-zachód przez most Kierbedzia. Jednocześnie z całą bezwzględnością realizują rozkaz Hitlera: każdego mieszkańca należy zabić, nie brać żadnych jeńców.

Bezpośrednio po zajęciu fragmentów dzielnicy Niemcy dokonują rzezi ludności cywilnej. Wywlekają mieszkańców z domów i rozstrzeliwują. Oprawcy z premedytacją zabijają dzieci na oczach matek, żywcem wrzucają niemowlęta do ognia, zabawiają się polowaniem na ludzi. Nielicznym udaje się zbiec ku Śródmieściu i ulicy Okopowej.

Mimo bohaterskiego oporu powstańców Niemcy zdobywają kolejne rejony, obrzucają domy granatami i podpalają. Po wtargnięciu do szpitala na Płockiej zabijają dyrektora dr Mariana Piaseckiego, prof. Janusza Zeylanda oraz kapelana, ks. Kazimierza Ciecierskiego. Następnie rozstrzeliwują 60-osobowy personel oraz około 300 rannych i chorych. Ten sam los spotyka personel i chorych szpitala św. Łazarza przy Lesznie.

Zamordowano od 30 tys. do 65 tys. polskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Była to prawdopodobnie największa jednorazowa masakra ludności cywilnej dokonana w Europie w czasie II wojny światowej. 5 sierpnia 1944 roku, wieczorem stosy trupów zalegają na ulicach. Mężczyźni, których jeszcze nie rozstrzelano, zostali zagonieni do usuwania ciał. Wrzucają je do płonących budynków lub układają w stosy, oblewają naftą i palą.

Na Mokotowie kobiety z domu przy Puławskiej 1 jako żywa tarcza pędzone są przed czołgami, które szły z odsieczą załodze tzw. „Małej PASTY” na ul. Piusa XI.

Z kolei polscy żołnierze pod dowództwem „Golskiego” zdobywają niemiecki szpital polowy przy ul Śniadeckich.
Na Ochocie dwie odizolowane od siebie grupy powstańcze – Reduta Kaliska i Reduta Wawelska – bronią dostępu do ważnej arterii przelotowej: Al. Jerozolimskie – most Poniatowskiego. Ok. godz. 17 batalion „Zośka” zdobywa „Konzentrationslager Warschau” – obóz przy ul. Gęsiej, uwalniając więzionych tam Żydów – 324 mężczyzn i 24 kobiet.

Nie więcej niż 300 Powstańców broni swych pozycji przed przeważającymi siłami brygady RONA. Płk Antoni Chruściel „Monter” dokonuje reorganizacji oddziałów. Powstają trzy ośrodki walki: „Śródmieście”, „Południe” i „Północ”.

Ok. godz. 19 przybywa do Warszawy gen. broni SS i policji Erich von dem Bach, mianowany przez Himmlera głównodowodzącym niemieckich sił zwalczających Powstanie. Okręgowy Delegat Rządu naWarszawę, Marceli Porowski „Sowa” obejmuje pełnię władzy cywilnej w mieście.

« »
© 2018 Polskie Radio S.A. Radio Dla Ciebie